[105] دفاع شيخ الإسلام ‫ابنُ تيميَّة‬ از امام أبوحنيفه -رحمهم الله-:
...ابو یوسف -رحمه الله از جليل القدر ترین شاگردان أبوحنيفه، و اولين کسی بودند که به قاضي القضاة ملقب شدند- وی هنگاميکه با مالک بن أنس ديدار نمودند، در مورد برخي از اين مسائل از ايشان سؤال نمود.
پس از اينکه مالک جوابش را از طریق اخبار (کاملًا صحيح و) متواترِ اهل مدينه داد. أبويوسف از سخن خود رجوع نمود، و سخن مالک را پذیرفت، و سپس چنین گفت: «اگر استاد من (أبوحنيفه) آنچه من الان شاهد آنم می دید، بدون تردید از سخنش رجوع می کرد، به نحوی که من (در اینجا) رجوع کردم.»
أبو یوسف به درستی روايت نموده که مانند اين أدله و براهيني (که در مجلس مالک شنید) در نزد استادش نیز حجت (و قابل استناد) است. کما اينکه در نزد ائمه ديگر نيز حجت و معتبر هستند، ليكن به أبوحنيفه اين نقل نرسیده بود، همچنانكه به ايشان و ديگر ائمه بسیاری از احاديث صحيح نرسیده است. از اینرو هيچ گونه سرزنش و ملامتی بر اين ائمه به خاطر علمی که به آنها نرسیده وارد نیست.

رجوع أبویوسف به اين نقلِ مالک، مانند رجوع وی به احاديث صحيح بسیاری است که او و صاحبش محمد (الشيبانی) از آنها -بعد از اثبات صحتشان- اتباع نمودند، و سخن استادشان را در اين مسائل ترک کردند. زیرا می دانستند که شيخ و استادشان چنين مي گفته: «اين أحاديث (با اين سياق) اگر صحيح باشند، حجت اند.» ليکن اين براهين به ايشان (أبوحنيفه -رحمه الله) نرسیدند.
و (آگاه باشید) هر کس بر أبوحنيفه و ديگر ائمه مسلمين اين ظن نادرست را داشته باشد که آنها از روی عمد مخالفت حديث صحيح را نمودند، آن هم به خاطر روی آوردن به قیاس و غیره!